Ο ηλιος εχει διάμετρο 1.392.000 km
Η απόσταση της γης από τον ηλιο που είναι 150.000.000 km, λαμβάνεται ως μονάδα μέτρησης μικρών αποστάσεων στο διάστημα και ονομάζεται αστρονομική μονάδα (αμ).
Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος με σειρά από τον ηλιο προς την περιφέρεια είναι οι εξής :
| Διάμετρος (Km) | Απόσταση από τον ηλιο (αμ) | Χρονος περιστροφής | Χρόνος περιφοράς | |
| Ερμής | 4.879 | 0,387 | 58,64 ημέρες | 87,96 ημέρες |
| Αφροδίτη | 12.104 | 0,72 | 243 ημέρες | 224,7 ημέρες |
| Γη | 12.756 | 1,00 | 24 ωρες | 365,25 ημέρες |
| Αρης | 6.805 | 1,52 | 24,5 ωρες | 686,96 ημέρες |
| Δίας | 142.984 | 5,2 | 9,9 ωρες | 11,86 ετη |
| Κρόνος | 120.660 | 9,5 | 10,25 ωρες | 29,5 ετη |
| Ουρανός | 51.118 | 19,2 | 17,24 ωρες | 84 ετη |
| Ποσειδών | 48.700 | 30,0 | 16 ωρες | 165 ετη |
| Πλούτων | 1.195 | 39,5 | 248 ετη |
Οι κινήσεις των πλανητών διέπονται από τρείς θεμελιώδεις νόμους που διατυπώθηκαν από τον Γερμανό αστρονόμο Ιωάννη Κέπλερ και φέρουν το όνομά του ως «νόμοι του Κέπλερ» .
Πρώτος νόμος. Οι τροχιές των πλανητών γύρω από τον ήλιο δεν είναι κυκλικές αλλά ελλειπτικές και στην μία των εστιών της έλλειψης βρίσκεται ο ήλιος. Το πλησιέστερο στον ηλιο σημείο της τροχίας ονομάζεται «περιήλιο» και το πιο απομακρυσμένο «αφήλιο».
Δεύτερος νόμος. Τα εμβαδά που γράφει επάνω στην τροχιά η ευθεία που ενώνει τον πλανήτη με τον ήλιο, είναι ισα για ισα χρονικά διαστήματα. αυτό σημαίνει πως όταν ο πλανήτης βρίσκεται στο περιήλιο κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα από εκείνη που εχει όταν βρίσκεται στο αφήλιο.
Τρίτος νόμος. Συσχετίζει τις περιόδους περιφοράς μεταξύ δυο οποιονδήποτε πλανητών γύρω από τον ήλιο με τις αποστάσεις αυτών από τον ήλιο. Συγκεκριμένα ο λόγος των τετραγώνων των αποστάσεων τους από τον ήλιο είναι ισος με τον λόγο των κύβων των χρόνων περιφοράς τους γύρω από αυτόν.
Για τους τρείς αυτούς νόμους ο Κέπλερ ονομάστηκε «νομοθέτης του ουρανού».
Υπάρχει όμως και ενας νόμος περισσότερο εμπειρικός που δεν μπορεί να στηριχτεί σε καμμία γενική επιστημονική αρχή, ο οποίος δίνει εκπληπτικά και «προφητικά» αποτελέσματα για τις αποστάσεις των πλανητών από τον ήλιο.
Παίρνουμε την σειρά των αριθμών :
0, 3, 6, 12, 24, 48, 96, 192, 384, 768 η οποία προκύπτει, από τον δεύτερο και μετά, με διπλασιασμό του προηγουμένου. Αν προστεθεί σε ολους τους αριθμούς της σειράς ο αριθμός 4, η σειρά γίνεται :
4, 7, 10, 16, 28, 52, 100, 196, 388, 772 και αν διαιρεθούν ολοι οι αριθμοί με το 10 εχουμε την τελική σειρά :
0,4 – 0,7 – 1,0 – 1,6 – 2,8 – 5,2 – 10,0 – 19,6 – 38,8 – 77,2
Και ω του θαύματος, αυτή η σειρά δίνει τις αποστάσεις των πλανητών από τον ηλιο σε αστρονομικές μονάδες. Οι πραγματικές αποστάσεις, όπως φαίνονται και στην δεύτερη στήλη του παραπάνω πίνακα είναι (σε παρένθεση αυτό που δίνει η σειρά) 0,387 (0,4) – 0,72(0,7) – 1,0(1,0) – 1,52(1,6) – 5,2(5,2) – 9,5(10,0) – 19,2(19,6) – 30(38,8). Η απόσταση του πλούτωνα εχει μεγάλη απόκλιση αλλά μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι ο πλούτωνας με νεώτερη απόφαση των επιστημόνων δεν συμπεριλαμβάνεται πλέον στους πλανήτες λόγω μικρού μεγάθους, αλλά σαν ένας από τους αστεροειδείς στη ζώνη του Kuiper η οποία βρίσκεται μετά τον Ποσειδώνα.
Το εκπληκτικότερο όμως είναι ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα της σειράς των αριθμών, στην θέση απόστασης 2,8 αμ από τον ηλιο θα έπρεπε να βρίσκεται ενας πλανήτης. Και είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι στην απόσταση αυτή ανακαλύφθηκε η ζώνη των αστεροειδών οι οποίοι είναι μικρά σώματα διαστάσεων από μερικά μέτρα εως μερικά χιλιόμετρα που περιφέρονται γύρω από τον ήλιο σε αυτή την απόσταση ! ! ! Πιθανώς αυτοί οι αστεροειδείς να είναι τα υλικά ενός πλανήτη που δεν μπόρεσε να δημιουργηθεί λόγω της μεγάλης έλξης του Δία η τα υλικά ενός κατεστραμένου πλανήτη που υπήρχε στη θέση αυτή.