Σύμφωνα με το ημερολόγιο του Ναρβέθ, η συμφωνία που αυτός έκανε με τους ινδιάνους ιθαγενείς για να επιστρέψει προμηθεύοντάς τους τρόφιμα, προέβλεπε και την παραμονή δυο μελών του πληρώματός του ως ομήρων, ενας εκ των οποίων ηταν ο Ελληνας Θεόδωρος, ο οποίος όμως ουδέποτε επέστρεψε στο καράβι. Δώδεκα χρόνια αργότερα ενας άλλος εξερευνητής ο Ντε Σότο, που έφτασε στην ιδια περιοχή, έμαθε ότι ενας λευκός με το ονομα θόδωρος εζησε για αρκετά χρόνια εκεί αλλά τον σκότωσαν τελικά οι ιθαγενείς κάποιας άλλης φυλής. Επίσης τρία ελληνικά ονόματα Πέτρος, Νικόλαος, Μαθέος, αναφέρονται ότι συμμετείχαν στα πληρώματα το Μαγελάνου που έκανε τον περίπλου της γής.
Ενας Ελληνας ονόματι Πιέτρο ντι Κάντια, προφανώς από το Ηράκλειο Κρήτης λόγω ονόματος (Κάντια ονομάζοταν το Ηράκλειο) ηταν υπασπιστής του Φραντζέσκο Πιζάρο που κατέκτησε το Περού το 1535. Σαραντα πέντε χρόνια αργότερα, ο πειρατής και αργότερα ναύαρχος του αγγλικού στόλου Φράνσις Ντρέϊκ συνάντησε στο Περού έναν Ελληνα ονόματι Ιωάννη, πιθανώς απόγονο του Πιέτρο Ντι Κάντια.
Ο πιο φημισμένος όμως Ελληνας την περίοδο εκείνη των εξερευνήσεων ηταν ο Ιωάννης Φωκάς (Χουάν Ντε Φούκα) από την Κεφαλλονιά. Αυτός ανακάλυψε το 1592 τα στενά του Βανκούβερ και η περιοχή ονομάστηκε προς τιμήν του «Στενά Χουάν Ντε Φούκα».
Το 1725 στην τότε Αγγλική αποικία του σημερινού Μέρυλαντ, υπηρξε απόφαση για την πολιτογράφηση του Ελληνα Μιχαήλ Ωρίωνος (Michael Ury) και της οικογενείας του. Ο πρώτος Ελληνας που αναφέρεται στις ανεξάρτητες πλέον Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι ο Ιωάννης Παραδείσης, γλωσσολόγος ο οποίος ανέπτυξε φιλία με τους Βενιαμίν Φραγκλίνο και Θωμά Τζέφερσον.
Ολες οι περιπτώσεις που αναφέρθηκαν αφορούσαν μεμονωμένους Ελληνες που έφτασαν στην Αμερική. Η πρώτη μαζική άφιξη 500 Ελλήνων αναφέρεται το 1768 όταν ο γιατρός Τέρνμπουλ συγκέντρωσε περίπου 1400 μετανάστες από την Μεσόγειο μεταξύ των οπίων και 500 Ελληνες για να επανδρώσει τα κτήματά του στη Φλώριδα. Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα υπήρξαν μόνο μεμονωμένες αφίξεις Ελλήνων στις ΗΠΑ. Η συστηματική και μαζική μετανάστευση στις ΗΠΑ από ολη την Ευρώπη και από την Ελλάδα, αρχίζει μετά το 1870. Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, την δεκαετία 1871-1880 συνολικά 2.270.000 μετανάστες εφυγαν από την ευρώπη για την Αμερική και μόνο 210 Ελληνες μεταξύ αυτών. Την επόμενη δεκαετία 1881-1890 στους συνολικά 4.730.000 μετανάστες από την ευρώπη μονο 2.300 ηταν Ελληνες. Την επόμενη δεκαετία 1891-1900 εφτασαν στην Αμερική 16.000 Ελληνες. Την δεκαετία 1901-1910 εφυγαν 167.500 ενώ την δεκαετία 1911-1920 184.000 Ο συνολικός πληθυσμός των Ελλήνων στις ΗΠΑ κατά το 1920 εφτασε τους 370.000
Το 1921 ψηφίστηκε νόμος στις ΗΠΑ που περιόριζε την είσοδο μεταναστών σε συγκεκριμένες αναλογίες για κάθε χώρα, δίνοντας στην Ελλάδα αριθμό 4.890 ετησίως. Ο νόμος ίσχυσε 3 χρόνια στα οποία εφτασαν στης ΗΠΑ 41.000 Ελληνες. Ο νόμος το 1924 άλλαξε προς το χειρότερο επιτρέποντας μόνο 100 Ελληνες ετησίως. Ετσι την πενταετία 1925-1930 ηλθαν 730 αλλά και άλλοι 7.000 ως σύζυγοι και ανήλικα τέκνα. Ο νόμος αυτός άλλαξε γρήγορα και την δεκαετία 1930-1939 ηλθαν 3.000 και άλλοι 6.000 ως σύζυγοι και άγαμα τέκνα. Κατά την διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου δεν υπήρξε μετανάστευση. Μετά το τέλος αυτού, την διετία 1947-1949 εφτασαν 4.000
Ο αριθμός των Ελλήνων Ομογενών στις ΗΠΑ σήμερα εκτιμάται στους 1.600.000 εως 1.900.000
Στις 26 Ιουλίου 1922 ιδρύθηκε στην Ατλάντα από τους ομογενείς η οργάνωση ΑΗΕΡΑ (American Hellenic Educational Progressive Association) και στις 17 Δεκεμβρίου 1923 ιδρύθηκε στο Πίτσμπουργκ η οργάνωση GAPA (Greek American Progressive Association).