Όπως είναι γνωστό από τη φυσική, το νερό παρουσιάζει μία «φυσική ανωμαλία» που δεν απαντάται σε άλλα φυσικά σώματα. Εχει διαφορετικό βάρος σε υγρή και σε στερεά μορφή, δηλαδή το βάρος ενός συγκεκριμένου όγκου νερού είναι μεγαλύτερο από το βάρος του ίδιου όγκου πάγου. Δηλαδή ο πάγος είναι πιο «ελαφρύς» από το νερό. Αυτή η ιδιότητα είναι ο λόγος που όταν ένα κομμάτι πάγου βρεθεί μέσα στο νερό, επιπλέει με μόνο ένα μικρό μέρος αυτού να βρίσκεται επάνω από την επιφάνεια του νερού. Υπολογίζεται, ανάλογα με την καθαρότητα, ότι περίπου το 10-15 % του όγκου ενός κομματιού πάγου βρίσκεται έξω από το νερό και το μεγαλύτερο μέρος αυτού (85-90 %) είναι κρυμμένο κάτω από την επιφάνεια του νερού. Αυτό συμβαίνει και στα παγόβουνα που επιπλέουν στη θάλασσα και από εκεί έχει επικρατήσει η έκφραση «η κορυφή του παγόβουνου» η οποία χρησιμοποιείται για περιπτώσεις όπου τα γνωστά η φανερά, είναι μόνο λίγα από τα πολύ περισσότερα που πραγματικά υπάρχουν αλλά δεν φαίνονται η δεν είναι γνωστά.
