΄Ηξεις, αφήξεις.

Η ιέρεια του Μαντείου των Δελφών στην αρχαία Ελλάδα Πυθία, έδινε την απάντηση (χρησμό) στις ερωτήσεις προς το μαντείο, με ακατάληπτους ψελλισμούς οι οποίοι καταγράφονταν απο τους ιερείς του μαντείου και δίνονταν στους ερωτώντες συνήθως σε εξάμετρους στίχους οι οποίοι ήταν πάντα ασαφείς και διφορούμενοι. Οταν ενας πολεμιστής κατέφυγε στο μαντείο γαι να πληροφορηθεί αν θα επέστρεφε ζωντανός απο τον πόλεμο, του δόθηκε η εξής απάντηση : "ήξεις αφήξεις ού εν πολέμω θνήξεις".
Η ερμηνεία του χρησμού αυτού δίνει διαφορετικό νόημα, ανάλογα με την θέση του κόμματος στην φράση. Αν η φράση είναι "ήξεις αφήξεις, ού εν πολέμω θνήξεις" σημαίνει σαφέστατα οτι "θα πάς θα έρθεις, δεν θα πεθάνεις στον πόλεμο". Αν όμως η φράση είναι : "ήξεις αφήξεις ού, εν πολέμω θνήξεις" σημαίνει πάλι σαφέστατα ότι "θα πάς δεν θα έρθεις, θα πεθάνεις στον πόλεμο".
Η φράση του χρησμού χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για να υποδηλώσει κάτι το όποίο δεν είναι σαφές αλλά διφορούμενο.