Το πρώτο επίσημο τυπογραφείο στην Ελλάδα ιδρύθηκε στο Αργος το 1821, αμέσως μετά την κήρυξη της επανάστασης και ονομάστηκε «Τυπογραφία της Διοικήσεως» με σκοπό την εκτύπωση της εφημερίδας της κυβερνήσεως, των κυβερνητικών αποφάσεων και των διδακτικών βιβλίων. Μέχρι τότε δεν υπήρχαν καθόλου τυπογραφεία στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα γιατί οι Οθωμανοί θεωρούσαν το τυπογραφείο διαβολική μηχανή και ηταν απαγορευμένο. Ο Γάλλος εκδότης Αμβρόσιος Διδότος ειχε δωρήσει το 1821 ένα τυπογραφείο που εγκαταστάθηκε στη Χίο αλλά το κατέστρεψαν οι Τούρκοι. Ο ιδιος δώρησε και άλλο τυπογραφείο που εγκαταστάθηκε στην Υδρα και το 1824 τύπωνε την εφημερίδα «Ο Φίλος του Νόμου» που δημοσίευε τις κυβερνητικές αποφάσεις της προσωρινής διοίκησης του Ελληνικού Κράτους με εδρα τότε την Κόρινθο.
Από το Αργος το τυπογραφείο της «Τυπογραφίας της Διοικήσεως» μεταφέρθηκε διαδοχικά στην Κόρινθο (1822), στην Υδρα (1824) και στο Ναύπλιο (1825). Ο πρώτος που ασχολήθηκε με την οργάνωση και λειτουργία της δημόσιας τυπογραφίας στην Ελλάδα ηταν ο Παύλος Πατρίκιος που ειχε μάθει την τυπογραφική τέχνη στην Βιέννη. Με την μεταφορά στο Ναύπλιο το 1825, τα καθήκοντα συντάκτη και γενικού διευθυντή ανατέθηκαν στον θεολόγο Θεόκλητο Φαρμακίδη εναν από τους σημαντικότερους Ελληνες λόγιους του 19ου αιώνα. Παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι το 1827 οπότε παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας του στην εκλογή του Καποδίστρια ως πρώτου κυβερνήτη.
Από τον Οκτώβριο του 1825 άρχισε να εκδίδεται η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» ως επίσημο όργανο της Ελληνικής κυβέρνησης. Η «Γενική Εφημερίς» ακολούθησε την κυβέρνηση στις διάφορες έδρες της στο Ναύπλιο, στην Αίγινα, στον Πόρο και πάλι στην Αίγινα και στο Ναύπλιο. Το 1827 μετονομάστηκε σε «Τυπογραφία της Κυβερνήσεως» και από τον Νοέμβριο του ιδιου χρόνου σε «Εθνική Τυπογραφία» μέχρι το 1833.
Το 1833 οταν ο Οθων ανέλαβε το θρόνο ως βασιλεύς της Ελλάδος, η «Εθνική Τυπογραφία» μετονομάστηκε σε « Βασιλικόν Τυπογραφείον» με δύο τμήματα, των «δημοσίων» και των «ιδιωτικών» εργων και άρχισε η έκδοση της επίσημης εφημερίδας της κυβέρνησης με τίτλο «Εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος». Όταν μεταφέρθηκε στην νέα πρωτεύουσα την Αθήνα μετονομάστηκε σε «Βασιλική Τυπογραφία και Λιθογραφία» με κατάργηση των δύο τμημάτων, εγκαταστάθηκε σε κτίριο επι της οδού Σταδίου και το 1836 περιήλθε στην αρμοδιότητα του υπουργείου οικονομικών. Το 1862 μετά την έξωση του βασιλιά Οθωνα, μετονομάστηκε σε “Εθνικό Τυπογραφείο”, τίτλος που διατηρείται μέχρι σήμερα. Το 1882 τα χειροκίνητα πιεστήρια αντικαθίστανται με ατμοκίνητα. Το 1905 οι εγκαταστάσεις μεταφέρονται σε κτίριο επι της οδού Καποδιστρίου οπου βρίσκονται και λειτουργούν μέχρι σήμερα. Το 1917 η εφημερίδα διαιρέθηκε σε τρία τεύχη, «πρώτον», «δεύτερον» και «τρίτον» και ένα «παράρτημα». Τα επόμενα χρόνια δημιουργήθηκαν το «Δελτίο Ανωνύμων Εταιριών και ΕΠΕ» και οι «Πράξεις Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου». Το 1950 προστέθηκε το «τέταρτο» τεύχος. Σημαντικό σταθμό στην ιστορία του Εθνικού Τυπογραφείου αποτελεί η ίδρυση το 1952 μεταγυμνασιακής σχολής τυπογραφίας από την οποία αποφοιτούσαν στελέχη με εκπαίδευση στα νέα ηλεκτροκίνητα αυτόματα τυπογραφικά μηχανήματα της εποχής. Σήμερα το Εθνικό Τυπογραφείο είναι ένα τεράστιο τυπογραφικό συγκρότημα με σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό.