Γεώργιος Σεφέρης. Ο πρώτος Ελληνας που του απονέμεται βραβείο Νόμπελ.

Ο ποιητής Γεώργιος Σεφέρης (πραγματικό όνομα Γεώργιος Σεφεριάδης) γεννήθηκε το 1900 στα Βουρλά της Σμύρνης Μικράς Ασίας. Στην ηλικία των 14 ετών που άρχισε να γράφει τους πρώτους του στίχους, μεταναστεύει στην Ελλάδα με την μητέρα του και τα αδέλφια του, ενω ο πατέρας του μεταβαίνει και εργάζεται ως δικηγόρος στο Παρίσι. Ο ποιητής τελειώνοντας τις γυμνασιακές σπουδές του το 1917, πηγαίνει στο Παρίσι όπου σπουδάζει λογοτεχνία και αποκτά πτυχίο Νομικής. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1925 και το 1927 διορίζεται στο διπλωματικό Σώμα. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως ακόλουθος κι αργότερα ως πρεσβευτής, σε πολλές ελληνικές πρεσβείες του εξωτερικού.
Το Μάιο του 1931 εκδίδεται με το ψευδώνυμο Γ.Σεφέρης η “Στροφή». Το Μάιο του 1932 δημοσιεύεται το έργο του «Μια νύχτα στην ακρογιαλιά» και τον Οκτώβριο η «Στέρνα», αφιερωμένη στο Γιώργο Αποστολίδη. Στις 13 Φεβρουαρίου του 1937 δημοσιεύει στα Νέα Γράμματα επιστολή του περί της δημοτικής γλώσσας.
Το 1941 ο Γιώργος Σεφέρης παντρεύεται με τη Μαρία Ζάννου και στις 22 Απριλίου το ζεύγος ακολουθεί την Ελληνική κυβέρνηση που, μέσω Κρήτης, στις 16 Μαΐου καταφθάνει στην Αίγυπτο και παραμένει στην Αλεξάνδρεια.
Στις 2 Οκτωβρίου 1963 η Σουηδική Ακαδημία ανακοινώνει την απονομή του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας για το έτος 1963 στον Ελληνα ποιητή Γεώργιο Σεφέρη. Η ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας εχει ως εξής :
«Το βραβείο Νόμπελ της Λογοτεχνίας απονέμεται εις τον Γεώργιον Σεφέρην δια το έξοχον λυρικόν έργον του, το οποίο εμπνέει μια βαθία αίσθησις του κόσμου της Ελληνικής παιδείας. Η ποιητική παραγωγή του Γιώργου Σεφέρη δεν είναι μεγάλη εις όγκον, αλλά λόγω της μοναδικής σκέψεως και του μοναδικού ύφους της, ως και της ομορφιάς της γλώσσας της, έχει καταστεί ενα σύμβολο μονίμου διαρκείας όλων όσα είναι ακατάλυτα εις την Ελληνικήν παραδοχήν της ζωής. Η ανάγνωσις του Σεφέρη μας υπενθυμίζει με δύναμη ενα γεγονός, το οποίον μερικάς φοράς λησμονείται : Γεωγραφικώς η Ελλάς δεν είναι μόνον μία χερσόνησος, αλλά και ενας κόσμος πόντου και χιλίων νήσων, ενα αρχαίον ναυτικόν βασίλειον, η κινδυνώδης και τρικυμισμένη εστία των ναυτικών. Αυτή η Ελλάς αποτελεί το διαρκές υπόστρωμα της ποιήσεώς του, εις την οποίαν επαναπροβάλλεταιως ενα όραμα σκληρού και τρυφερού μεγαλείου. Η Σουηδική Ακαδημία ησθάνθη μεγάλην ευχαρίστησιν απονέμουσα δια του βραβείου Σεφέρη, φόρον τιμής εις την σημερινήν Ελλάδα, ο λογοτεχνικός πλούτος της οποίας ανέμενεν ίσως περισσότερον του δέοντος τον στέφανον δάφνης της».
Η επίσημη τελετή απονομής του βραβείου έγινε στις 10 Δεκεμβρίου 1963 στη μεγάλη αίθουσα συναυλιών της Στοκχόλμης. Το βραβείο απένειμε στον ποιητή ο βασιλιάς της Σουηδίας. Ο Γ.Σεφέρης την επομένη της βράβευσης έδωσε διάλεξη στη Σουηδική Ακαδημία με θέμα την νεώτερη Ελληνική ποίηση.
Στις 28 Μαρτίου 1969 ο Σεφέρης μίλησε για πρώτη φορά δημόσια εναντίον της Χούντας και γι’ αυτό το λόγο του αφαιρέθηκε ο τίτλος του πρέσβη επί τιμή, καθώς και το δικαίωμα χρήσης διπλωματικού διαβατηρίου.
Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Σεπτεμβρίου 1971.