Οι δημιουργοί του αρχαίου ελληνικού θεατρικού δράματος, για την αντιμετώπιση δυσεπίλυτων περιπτώσεων που προέκυπταν κατά την εξέλιξη της περιπέτειας της τραγωδίας, χρησιμοποίησαν την λύση εμφάνισης επι σκηνής μίας «μηχανής». Η μηχανή αυτή έφερνε επι σκηνής το ομοίωμα η το άγαλμα του Θεού ο οποίος έδινε την λύση στο δύσκολο σημείο της πλοκής. Η μηχανή αυτή ηταν ένα είδος ξύλινου γερανού που εμφανιζόταν στη σκηνή από ψηλά όταν επρόκειτο για υπέργειο θεό και από καταπακτή για χθόνιο θεό (θεοί του κάτω κόσμου).
Ο Ευριπίδης χρησιμοποίησε πολύ συχνά τη λύση αυτή στις τραγωδίες του. Η λύση αυτή λόγω της παρουσίασης του θεού από μια μηχανή, ονομάστηκε «από μηχανής θεός».
Σήμερα χρησιμοποιείται η έκφραση «Από μηχανής θεός» στις περιπτώσεις απροσδόκητης εμφάνισης προσώπου ή γεγονότος το οποίο δίνει αίσια λύση σε μια δυσάρεστη κατάσταση ή ένα πρόβλημα.
